با سلام

چی بگم والا حق با شماست من خیلی دیر به دیر میام ولی خوب ماشاالله دوستای دیگه اینقدر فعال هستندو مطالب به روز و جذاب منتشر می کنن که کم کاریه ما همچین به چشم هم نمیاد.

زمانی که من شروع کردم به وبلاگ نویسی تعداد مالزی نویسان انگشت شمار بود اما همون تعداد اندک هم مثل سینا دیلی و رضا و مهدی عزیز مطالبی می نوشتن که واقعا مفید بود و یه جورایی میشه اسمشون رو گذاشت موج مثبت. در حالی که موج کثیری از مالزی نویسان امروز کارشون شده فقط گیر دادن به هم و ارسال موج های منفی. من نمی گم مالزی کشور کاملا خوبیه ولی اینقدرها که ازش بد گفته میشه نیست.

نا امنی همه جا هست حتی تو ایران خودمون ! به نظر من مالزی رو نمیشه گفت نا امن چرا که به هر حال ما اینجا خارجی هستیم یه خارجی باید حواسشو بیشتر از بقیه جمع کنه . یه خارجی یه ساعاتی از شبانه روز نباید یه سری جاها بره اینا قوانین نا نوشته ای هستند که باید رعایت بشه یه خارجی نباید تو مملکت غریب گردنبند یک کیلویی بندازه گردنش و تو خیابون های شلوغ راه بره در یک کلام ما به عنوان خارجی باید خیلی احتیاط کنیم .

نکته دیگه که خیلی اهمیت داره اینه که ما جماعت وبلاگ نویس تو نوشته هامون خیلی باید دقت کنیم. وقتی داریم می نویسیم باید به این نکته توجه کنیم که نوشته هامون چه تاثیری روی مخاطبان می ذارن و اونوقت انصاف رو رعایت کنیم . اصولا ما ایرانی ها همیشه ملتی هستیم معترض و شاکی خودمون رو خفه می کنیم تا از مالزی پذیرش بگیریم بعد که میام از همون روز اول شروع می کنیم به بهانه گیری و ایراد جویی یکی هم نیست بهمون بگه بابا اگه اوضاعمون قبلا بهتر از این بود خوب الان اینجا چه کار میکنیم.

از طرف دیگه نمی دونم چرا فکر می کنیم نظرات شخصیه ما نظر هم می تونه باشه به عبارتی فکر می کنیم فقط خودمون هستیم که می فهمیم دوست عزیز شما اگه غذای مالزی به نظرت بوی گند میده این فقط نظر شماست برای ما هم محترمه ولی این به این معنی نیست که مالزی رو ببری زیر سوال یا اگه هوای استوایی مالزی به پوست لطیف شما نمی سازه دلیل نداره توی وبلاگت سه صفحه در مورد بدی آب  و هوای مالزی بنویسی و دو پایی بری تو روحیه دوستانی که تازه می خوان بیان اینجا.

به هر حال در دل زیاده که نوشتن همه زمان زیادی می بره وقت مخاطبان این وبلاگ رو هم میگیره.

امید وارم دوستان عزیز وبلاگ نویس از ما به دل نگیرن چرا که من فرد خاصی مد نظرم نبود و در دل های بالا رو با تمام دوستان عزیز که خودم هم جزیی از جامعشون هستم در میان گذاشتم.

یا حق

Malaysia My Second Home

سلام

امیدوارم که همه دوستان و بازدید کنندگان این وبلاگ حالشون خوب باشه.توی مطلب قبلی یکی از دوستان نظر جالبی گذاشته بود گفته بود :"پس این وبلاگت مالزیش کجاست"!!!! فکر کنم منظورش این بود که چرا راجع به مالزی نمی نویسی. ما هم دیدم خوب راست میگه بنده خدا برای همین این بارو تخصیص دادم به مطلبی در مورد مالزی خانه دوم من.

MM2H یا همان Malaysia My Second Home   طرح جالبه از طرف دولت مالزی که به همه افراد از تمام دنیا اجازه میده که به مدتی طولانی و تحت ویزای اجتماعی توی مالزی اقامت داشته باشن در واقع مالزی رو به عنوان خانه دوم خودشون قرار بدن. مدت اولیه این ویزا ده سال بوده و قابل تمدید هم می باشد.

افرادی که تحت این بنامه در مالزی اقامت می کنند از مزایای خیلی خوبی هم مثل وام خرید مسکن ماشین بصورت قسطی و ..... نیز برخوردار میشن.

خوب در ادامه سعی کردم مراخل اقدام برای این طرح و مدارک لازم رو به اختصار برای علاقه مندان شرح بدم.

-          مدارک لازم و پیش نیازها :

1-      درخواست (نامه) تقاضا:

 خوب در قدم اول متقاضی باید درخواستی تنظیم کنه و توی اون علاوه بر معرفی خودش و سابقش توضیخ بده که جرا مالزی رو انتخاب کرده و دلیل علاقش به این طرح چی بوده همچنین باید عنوان که افراد همراهش کیا هستن (منظور مجرد یا متاهل بودن شخص) و از همه مهمتر باید به این نکته هم اشاره کنه توانایی مالیش و پشتیبانیش باری اقامت توی مالزی به چه صورته.

2-      یک کپی از فرم  IM.12  که مربوط به ویزای اجتماعیه و می تونید از اینجا دانلود کنید.

3-      یک کپی از فرم تقاضا نامه MM2H كه می تونیداز اینجا دانلود کنید.

4-      دو قطعه عکس رنگی سایز پاسپورت.

5-      کپی پاسپورت.

6-      کپی سند ازدواج (ترجمه شده) در صورت تاهل.

7-      گواهی از وضعیت حداقل سه ماه اخیر حساب بانکی.

8-      صورتحساب و گزارش چرخش مالی طی سه ماه.

-          ثبت تقاضا:

بعد از آماده کردن همه  موارد فوق باید مدراک رو به اداره مهاجرت  مالزی ارسال کنید.

Immigration Department of Malaysia
Visa, Pass and Permit Division,
Level 3, Block 2G4 (PODIUM) Precinct 2,
Federal Government Administration Centre,
62550 Putrajaya,
Federal Territory.

-          بررسی مدارک توسط اداره مهاجرت مالزی:

در این مرحله و بعد از رسیدن مدارک شما به اداره مهاجرت طبق گفته خودشون چهل و پنج روز کاری طول میکشه تا بررسی مدارک تمام بشه و در صورت کامل بودن و نداشتن مشکل موافقتنامه ای برای شما صادر میشه.

-          سفر به مالزی:

 خوب بعد از اینکه موافقت نامه به دستتون رسید شما باید به مالزی بیایید و بقیه مراحل تکمیلی رو انجان بدید. که عبارتند از:

1-      باز کردن یک حساب بانکی (برای ودیعه) برای یک سال .چنانچه شما زیر پنجاه سال باشید سیصد هزار رینگیت و بالای پنجاه سال صد و پنجاه هزار رنیگشت مبلغ این ودیعست که باید توی حساب بریزید بعد از یک سال هم موجودی حساب شما باید حداقل شصت هزار رینگیت برای هر سال باشه .(یعنی شما بعد از یک سال پول اولیه رو می تونید بردارید ولی حداقل شصت هزار رینگیت باید توی حسابتون باشه)

2-      گرفتن بیمه از شرکتی که خدمات  بیمه معتبر در مالزی ارائه میده.

3-      تاییده پزشکی و چک آپ کامل و پر کردن فرم مربوطه که می تونید از اینجا دانلود کنید.

-          مرحله آخر گرفتن ویزای مالزی خانه دوم من:

   در این مرحله به شما ویزای اجتماعی MM2H داده میشه با هزینه نود رینگیت در سال و مدت حداکثر ده سال (بستگی به اعتبار پاسپورت).

خوب  دوستان من سعی کردم اطلاعات کاملی رو براتون بذارم امیدورام تونسته باشم راهنمایی کوچکی کرده باشم.

یا حق

واحد!
الله اکبر.

گفت برخیز زجا ای مه رخشنده مادر 

قد شمشاد علم کن و بکش تیغ دو پیکر

خویشتن زن به صف معرکه چون حیدر صفدر

همچو تومار بپیچان تو زهم لشکر کافر

با سلام .

 همشهری های عزیزم یا اون دسته از دوستایی که ماه محرم رو توی خوزستان بودن با معنی کلمه واحد کاملا آشنا هستن.
دلم خیلی گرفته امسال دومین ماه محرمیه که دور از وطنم دومین سالیه که صدای سنج و دمام حسینیه سر کوچمون رو نمی شنوم دومین سالیه که تو صف سینه زنا و توی حلقه پر شور بچه های محل نیستم.

اگه ازبچه های خون گرم جنوب باشی الان می فهمی ککات چی داره میکشه:

این لینک هایی که براتون گذاشتم از مرحوم بخشو ست. شنیدش بی لطف نیست:

بخشو یک

بخشو دو

التماس دعا.

یا حق.

البته عنوان این تاپیکو که گذاشتم عشق من منظورم این نیست که استاد مشیری عشق منه بلکه برای این گذاشتم چون می خوام در ادامه قطعه شعری از این استاد رو تقدیم کنم به همسر مهربانم که صمیمانه و از ته قلب دوسش دارم به حرمت روز اول آشنایی تقدیم به تو:

                  گفته بودی که چرا محو تماشای منی

                                               آنچنان مات که حتی مژه بر هم نزنی

                مژه بر هم نزنم تا که زدستم نرود

                                              ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی

یا حق

با سلام خدمت همه دوستان عزیز عید سعید فطر بر همه مسلمانان جهان گرامی باد به قول مالزیایی ها:

Selamat Hari Raya AidilFitri

وبه قول زبان شیرین خودمون:

ماه رمضان رفت و عید رمضان آمد

صد حیف که آن رفت و صد شکر که این آمد

بیایین تو این عید مبارک برای سلامتی همه مسلمین جهان دعا کنیم.

یا حق

یا علی

بعضی روزا فکر می کنم بار گناهم

کاری کرده و من که پیش تو رو سیاهم

از خجالت بسته نگاهم

درونم میسوزه از سوزش آهم

یاد گرفتاریم میفتم

یاد اون لحظه ای که می برنم........

یاد اون لحظه ای که دو تا ملک سوال کنن

یاد ساکت شدنم.......

کمک کن نمونه جوابم توی گلو

تو سوال اولی بگم علی

یا حق

اميدوارم این روز رو هیچ وقت فراومش نکنیم ! امیدوارم یاد جوون مردای غیرتمند کشورمون به هیچ وقت از یادها نره . همون جوونایی که شجاعتشون واقعا قابل تحسینه امیدوارم بدونین از چی دارم حرف می زنم آره امروز سی و یکم شهرویوره!

بيش از ۱۰۰ هواپيماى عراقى در ساعت ۱۴ روز ۳۱ شهريور با عبور از مرزهاى ايران از ۴ فرودگاه اصلى، ۱۹ شهر ايران را مورد هجوم قرار دادند. هدف اوليه آنها از بين بردن هواپيماهاى ايران بر روى باندها و گرفتن توان واكنش هوايى از سوى ايران بود .نيروى هوايى عراق جز چند مورد محدود نتوانست باندهاى پروازى ايران را از كار بيندازد و هواپيماهاى جنگى ايران نيز با حداقل ۱۰۰۰ خلبان آماده در آشيانه هاى بتونى محفوظ مانده بودند.

در ساعت 12 به وقت بغداد مركز فرماندهي جنگ در عراق دستور پرواز 192 بمب افكن و جنگنده را براي حمله به فرودگاه هاي ايران صادر كرد. بيست دقيقه بعد، صدام حسين در حالي كه يك چفيه قرمزرنگ به سر داشت و نوار فشنگ به دور كمر بسته بود ، وارد اتاق عمليات شد. عدنان خيرالله وزير دفاع عراق در گزارشي به او اعلام كرد: سرور من، جوانها بيست دقيقه قبل پرواز كردند.

صدام پاسخ داد: نيم ساعت بعد كمر ايران را خواهند شكست.

خدایا شکرت که ایران ما هنوز سر پاست ولی عراق تا قیام قیامت باید تاوان جنایاتی که کرده روه پس بده.

یا حق