آقا نخیر انگار نمیشه این لحظه های آخر بشینیم تو خونمون امشب مسافرم بازم دارم میرم شیراز ولی این تریپ با قبلیا فرق داره دارم میرم دیگه خداحافظی از فامیل و رفقا یه سرم برم حافظیه خیلی دلم هواشو کرده

البته ناگفته نماند با یکی از بهترین دوستام جناب امیر خسرو خان دارم میرم که ارادت عجیبی هم به حافظ دارن ایشون جاتون خالی

یا حق

به قول شاعر پارسال بهار دسته جمعی رفته بودیم سفارت ها ها ها ها خوب سفرمون به پایتخت هم تمام با دوست عزیزمون کامل رفتیم سفارت و اقدام کردیم برای ویزا کاری نداره مدارک فقط دو قطعه عکس بود و بلیتو(رفت و برگشت +کپی)  پاسپورتو(کپی از صفحه اول) و دوتا فرمم همونجا پر میکنی یه کپی هم از دعوت نامه دانشگاهت می دی راستی آدرس دقیق سفارت هم اینه نیاوران خیابان مقدسی پلاک ۳۹  همین!

برای اون دسته از علاقه مندان به جهانگردی (مرفه های بی درد) هم باید بگم برای زیارت و سیاحتو از این حرفا احتیاجی نیست پاشی بری سفارت میری آژانس بلیت می گیری را ه میفتی میری مالزی اونجا جیبتو نگاه می کنن اکه به ازای هر نفر ۱۵۰۰ دلار حداقل مایه داشتین همونجا براتون ویزا صادر می کنن

فعلا

یا حق

تنها شدیم باز ای بابا این همه برو دزفول و چه می دونم دلیر خان و ببینو برنامه ریزی و از این حرفا آخرش ما مجبور شدیم یه هفته زود تر از دلیر خان بریم دیار غربت البته نا گفته نماند تنهایی هم عالمی داره

حالا هم دارم تند تند می نویسم چون باید بلیط بگیر م برای پایتخت (پام برسه تهران دیگه بر نمی گردم ایران )

یا حق

این تعطیلات نا خواسته هم حالی دادا جاتون خالی یه سفر سه روز داشتیم به دیار دزفول هم فال هم تماشا!

هم خاله جون و دیدیم و هم از همه مهمتر دوست و همسفرخوبم منصور خان (دلیر) رو دیدیم

ای بابا گیر ندین دیگه ما گفتیم دلیر شما هم بگین دلیر خوبیت نداره حالا این دلیر چیه یا کیه بمااااااااااند.

دو تا عکسم از فراورده های خوشمزه دزفول گذاشتم زیر:

این دیوار قلعه نیستا کلوچست

اینم کلوچه های خوشمزه با خرما

یکی از دستاوردهای مهم این سفر آموزش وبلاگ نویسی به پسر خاله جان بود این آقا سروش ما سوم راهنماییه ولی خداییش مغزش خوب کار می کنه به وبلاگش سر بزنین هنرمندم هست با این سن کمش درجه خوش رو توی خطاطی گرفته و الان داره می کوبه برای درجه عالی اینم وبلاگش:

bikambo

اگه می خوای بدونی بی کمبو یعنی چی به وبلاگش یه سر بزنین

یا حق