البته عنوان این تاپیکو که گذاشتم عشق من منظورم این نیست که استاد مشیری عشق منه بلکه برای این گذاشتم چون می خوام در ادامه قطعه شعری از این استاد رو تقدیم کنم به همسر مهربانم که صمیمانه و از ته قلب دوسش دارم به حرمت روز اول آشنایی تقدیم به تو:

                  گفته بودی که چرا محو تماشای منی

                                               آنچنان مات که حتی مژه بر هم نزنی

                مژه بر هم نزنم تا که زدستم نرود

                                              ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی

یا حق