خیلی جالبه در آستانه رفتن پیغام های جالبی رو تو وبلاگ دریافت می کنم که واقعا آدمو تو تصمیمش مصمم می کنه!!! نمونش کامنت زیر که براتون می ذارم:

سلام- عزیزم- این خط و این نشون- دقیقا 1 ساله دیگه متوجه میشی که اشتباه کردی. این ره که تو میروی به ترکستان است.... هاهاهاهاها......!

واقعا نمی دونم چرا بعضی آدما دوست دارن همیشه تو دل بقیه رو خالی کنن از این تیپ پیغامها زیاد میاد که من اکثرشون رو پاک می کردم اما اینبار گفتم بذار یه بار برای همیشه به همه این تیپ آدما مطلبی رو بگم شاید به درد بقیه دوستانم هم که حتما با این تیپ پیام ها برخورد کردن بخوره !

به نقل از پائولو کوئلیو در کتاب رزم آور نور:

" رزم آور نور می داند چه کاری به زحمتش می ارزد.

با الهام و ایمان بر اعمال خویش تصمیم می گیرد. گاهی به اشخاصی بر می خورد که او را به رزم در نبردی فرا می خوانند که از آن او نیست گاهی او را به نبرد در میدان هایی می خوانند که نمی شناسد یا برایش مهم نیست.

اینان می خواهند رزم آور نور را در گیر چالش های کنند که برای خودشان

مهم است نه برای او (رزم آور نور)

در این لحظات او لبخند می زند و عشقش را نشان می دهد اما پیشنهاد آن ها را نمی پذیرد. رزم آور راستین نور همواره میدان نبرد را خود بر می گزیند."

یا حق